Hans-Lukas Zuurman (1975) wist als klein jongetje al dat hij iets creatiefs zou gaan doen later. Iets met schrijven, fotograferen… Op zijn zesde maakt hij met een speelgoeddrukkerij al spontaan krantjes onder de titel ‘De krand’, goed leren spellen kwam later. Het spelenderwijs bezig zijn met het maken van dergelijke producten hield hij – steeds serieuzer – vol tot zijn zeventiende. Op dat moment gaf hij een maandelijks magazine uit voor familie en vrienden. Allemaal ‘voor de fun’ omdat hij het heerlijk vond bezig te zijn met mensen in combinate met schrijven en vormgeven.

Na de Havo volgde hij de opleiding Journalistiek en Voorlichting en studeerde af in 1997. ,,Het is fijn om basisprincipes te leren, maar ik blijf erbij dat een echte journalist geboren wordt.” In 1997 begon Hans-Lukas als fulltime redacteur-verslaggever voor Neerlands enige echte lokale dagblad: de Barneveldse Krant, een uitgave van Koninklijke BDU Uitgevers in Barneveld (11.000 exemplaren). Daar is hij tot op de dag van vandaag nog steeds werkzaam. ,,Ik heb mij er in de loop van de tijd flink kunnen ontwikkelen. De laatste zes jaar fotografeer ik dagelijks voor de krant. Als journalist heb je vaak een beeld in je hoofd hoe iets moet worden, dat kan ik nu perfect combineren. Verder heb ik als verslaggever een breed aandachtsgebied. Van het controleren van het functioneren van de lokale democratie – politiek dus – tot aan het schrijven van commentaren, nieuwsverhalen en interviews en reportages voor onze wekelijkse Weekendbijlage. De onderwerpen zijn uiteenlopend en dat houdt het boeiend. Ik ben er ook van overtuigd dat elk mens een bijzonder verhaal heeft. Dat probeer ik naar boven te halen.”

Voor Hans-Lukas geldt dat werk eigenlijk gewoon hobby is gebleven. Een voorrecht, zo realiseert de journalist zich. ,,Ook in mijn vrije tijd doe ik daarom nog weleens een klusje, maar alleen als ik daar plezier en uitdaging in zie. Enne… het mag natuurlijk niet strijdig zijn met mijn dagelijkse werkzaamheden voor de krant. Mensen moeten erop kunnen blijven vertrouwen dat die informatie onafhankelijk is. ‘Iets regelen’ is er dus niet bij. Overigens ben ik niet alleen aan ‘het werk’, want afstand nemen en tijd maken voor je gezin is ook belangrijk!”